Albumina w moczu

• Materiałem do badania jest próbka moczu oddana o dowolnej porze dnia.
• Pacjent nie musi być na czczo.
• Pacjent standardowo pobiera mocz do pojemniczka próżniowego-> następnie zakręca nakrętkę i odkleja naklejkę-> pod naklejką jest otwór na dołączoną do zestawu próbówkę-> nakłada na wyznaczony otwór próbówkę, a próbówka sama zasysa mocz. Taką próbóweczkę Pacjent przynosi do analizy a duży pojemnik z nadmiarem moczu Pacjent samodzielnie utylizuje.
  W przypadku dostarczenia zbyt małej ilości materiału, Laboratorium zastrzega sobie prawo do nie wykonania analizy.
• Pojemnik z pobranym materiałem należy podpisać.

Patologiczny stan, w którym albumina jest w moczu obecna nazywany jest albuminurią. Albuminuria stanowi marker niewydolności nerek, niekiedy wyprzedzając objawy uszkodzenia nerek. Pomiar stężenia albuminy w moczu jest istotny u chorych na cukrzycę i nadciśnienie tętnicze. Wykonywany jest w przygodnej próbce moczu. Należy zwracać uwagę na możliwość zafałszowania wyniku wskutek nadmiernego wysiłku fizycznego, zakażenia dróg moczowych i odwodnienia. W przypadku, gdy stężenie albuminy wyrażane jest w przeliczeniu na stężenie kreatyniny (ACR), próbka moczu pobierana jest o dowolnej porze. Przy takim wskaźniku przyjmuje się, za prawidłowe: ACR < 30 mg albuminy/g kreatyniny (normoalbuminuria); podniesione bez objawów nerfropatii: ACR 30-300 mg albuminy/g kreatyniny (mikroalbuminuria) i podniesione (ACR > 300 mg albuminy/g kreatyniny (makroalbuminuria). Do stwierdzenia makroalbuminurii wystarcza pojedynczy wynik, potwierdzenie mikroalbuminurii wymaga badania dwukrotnego. Stwierdzenie podwyższonego stężenia albuminy w moczu u chorych na cukrzycę i nadciśnienie wiąże się z ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych.

Podaj jednorazowy kod:Pokaż
Podano nieprawidłowy kod. Spróbuj ponownie.