Kał w kierunku węgorka jelitowego
Materiał: Kał
Cena badania: 10.00 PLN
Czas oczekiwania na wynik: wynik po upływie 10 dni roboczych
Rezerwacja:
Cena badania: 10.00 PLN
Czas oczekiwania na wynik: wynik po upływie 10 dni roboczych
Rezerwacja:
- Sprawdź, godziny pracy punktu pobrań oraz gdzie wymagana jest rezerwacja terminu.
Przygotowanie do badania
Ogólne
- Do badania należy pobrać próbkę kału wielkości orzecha laskowego do jednorazowego pojemnika (bez podłoża transportowego i konserwantów).
- Do czasu dostarczenia kału do punktu pobrań, zakręcony pojemnik z pobranym materiałem należy przechowywać w chłodnym miejscu,ale nie dłużej niż 2 dni.
- Pojemnik z pobranym materiałem należy podpisać.
Opis
Badanie służy wykryciu obecności węgorka jelitowego, pasożyta wywołujacego chorobę zwaną węgorzycą.
Larwy węgorka wnikają czynnie przez skórę osób chodzących na boso lub pracujących gołymi rękami w terenie zanieczyszczonym fekaliami ludzkimi.
W miejscu wnikania larw węgorka (stopy, pośladki) powstają zmiany skórne o charakterze rumieni wędrujących, swędzących, znikających w ciągu kilku godzin, dni.
Inwazji węgorka towarzyszą niekiedy zmiany w miąższu płucnym o charakterze ognisk bronchopneumonicznych.
Są one związane z wędrówką larw przez płuca lub z rozwojem postaci dojrzałych węgorka w miąższu płucnym.
Mało intensywna inwazja węgorka powoduje najczęściej dyskretne powierzchowne zmiany w jelicie cienkim.
W inwazjach intensywnych zmiany są rozległe i głębokie; mają one charakter rozlanego nieżytu z owrzodzeniami.
Inwazje intensywne rozwijają się u osób skąd-inąd wyniszczonych, np. przewlekłą chorobą nowotworową lub w trakcie leczenia sterydami i środkami immunosupresyjnymi, zmniejszającymi odporność chorego.
Węgorzyca wykazuje tendencję do nieregularnego przebiegu, z okresami remisji i zaostrzeń, związanych z porą roku lub stanem odporności organizmu.
Dość stałym objawem towarzyszącym inwazji węgorka jest eozynofilia, niekiedy bardzo wysoka (do 50%), oraz przelotne, rumieniowe zmiany skórne.
Larwy węgorka wnikają czynnie przez skórę osób chodzących na boso lub pracujących gołymi rękami w terenie zanieczyszczonym fekaliami ludzkimi.
W miejscu wnikania larw węgorka (stopy, pośladki) powstają zmiany skórne o charakterze rumieni wędrujących, swędzących, znikających w ciągu kilku godzin, dni.
Inwazji węgorka towarzyszą niekiedy zmiany w miąższu płucnym o charakterze ognisk bronchopneumonicznych.
Są one związane z wędrówką larw przez płuca lub z rozwojem postaci dojrzałych węgorka w miąższu płucnym.
Mało intensywna inwazja węgorka powoduje najczęściej dyskretne powierzchowne zmiany w jelicie cienkim.
W inwazjach intensywnych zmiany są rozległe i głębokie; mają one charakter rozlanego nieżytu z owrzodzeniami.
Inwazje intensywne rozwijają się u osób skąd-inąd wyniszczonych, np. przewlekłą chorobą nowotworową lub w trakcie leczenia sterydami i środkami immunosupresyjnymi, zmniejszającymi odporność chorego.
Węgorzyca wykazuje tendencję do nieregularnego przebiegu, z okresami remisji i zaostrzeń, związanych z porą roku lub stanem odporności organizmu.
Dość stałym objawem towarzyszącym inwazji węgorka jest eozynofilia, niekiedy bardzo wysoka (do 50%), oraz przelotne, rumieniowe zmiany skórne.
Objawy ze strony jamy brzusznej są mało charakterystyczne, podobne do tych, które spotyka się w chorobie wrzodowej dwunastnicy lub w przewlekłych nieżytach dwunastnicy i jelita cienkiego i mogą to być:
bóle w nadbrzuszu
, nudności
, brak łaknienia
, biegunki
, ogólne złe samopoczucie chorego
.
Opracowanie i przygotowanie materiału (dotyczy tylko kontrahentów)
452
węgorzyca, stongyloidoza, węgorek,pasożyty.
